Płytki ścienne, dekory ścienne, listwy ścienne i płytki podłogowe

Układanie i spoinowanie płytek 

Prace przygotowawcze

  • Przed zamontowaniem płytek należy sprawdzić całą partię zwracając szczególną uwagę na jakość lica, odcień i wymiar. Sprawdzenia należy dokonać przez porównanie płytek z różnych kartonów. Przed położeniem należy również sprawdzić zakupione opakowania pod względem zgodności kalibru, odcienia oraz dat produkcyjnych. Po ułożeniu płytek reklamacje odnoszące się do tych pozycji nie będą uwzględniane.
  • Podłoże musi być równe, nośne i zwarte, jeżeli przy ostukiwaniu zostaną stwierdzone odspojenia - „głuche odgłosy”, należy je skuć i wykonać od nowa. Podłoże powinno być oczyszczone z wszystkich zabrudzeń, pozostałości farb, kurzu, substancji tłustych.
  • W przypadku powierzchni pokrytych np. tapetą, powłoką z farb olejnych i emulsyjnych należy je usunąć mechanicznie, a wszelkie nierówności należy wyrównać zaprawami wyrównującymi. Na większych powierzchniach wykonać pionowe i poziome nacięcia w celu zmniejszenia powstających podczas wiązania naprężeń.
  • W przypadku układania płytek na starej okładzinie należy dokładnie sprawdzić jej płaszczyznę i stabilność. Konieczne jest zastosowanie warstwy kontaktowej na starą okładzinę w celu zapewnienia odpowiedniej przyczepności.
  • Podłoża gipsowe, gazobetonowe, bloczki typu „suporex”, należy gruntować emulsjami gruntującymi. Jastrychy przed położeniem płytek zagruntować i wyrównać, na przykład zaprawami samopoziomującymi.
  • Przed położeniem płytek na ogrzewanym podłożu zaleca się uruchomić ogrzewanie podłogowe i stopniowo zwiększać jego temperaturę aż do maksymalnej, po czym wyłączyć ogrzewanie na 24h przed rozpoczęciem prac. Ponowne włączenie ogrzewania może nastąpić najwcześniej po 28 dniach po położeniu okładziny.
  • Dylatacje podłoża należy przenieść na płytki poprzez odpowiednie dobranie siatki fug. Maksymalna powierzchnia bez dylatacji to 25m2, w przypadku ogrzewania podłogowego 16m2.
  • Źle przygotowane podłoże jest najczęstszą przyczyną odspojeń, uszkodzeń i pęknięć włoskowatych szkliwa. 

Montaż

  • Zaprawę należy przygotować ściśle według zaleceń producenta, używając do tego wolnoobrotowej wiertarki z mieszadłem i wykorzystać przed upływem określonego czasu zużycia. Zaprawę nakładać na ścianę przy pomocy pacy zębatej o wielkości zębów dostosowanej do wielkości płytek, w możliwie jednym kierunku. 
  • Zaprawę jednorazowo rozprowadzać na powierzchni nie większej niż 1m2. Płytki można układać, póki zaprawa lepi się do rąk, nadmiar zaprawy należy wyrzucić (nie mieszać z rozrobioną w wiadrze). Grubość kleju nie może przekroczyć 5mm. 
  • Zalecane jest pokrycie 100% powierzchni płytki klejem w celu zapewnienia stabilności a w przypadku ogrzewania podłogowego, odpowiedniej skuteczności ogrzewania.
  • Spodnia strona płytki jest pokrywana pobiałką aby zapobiec przywieraniu do rolek podczas produkcji, warstwa ta musi zostać usunięta przed nałożeniem kleju na płytkę.
  • Stosowanie krzyżyków dystansowych nie jest konieczne, pomaga jednak zachować odpowiednią szerokość spoin. W przypadku dużych formatów zaleca się stosowanie systemu klinów do wyrównywania powierzchni.
  • W przypadku płytek podłogowych można płytkę dobijać młotkiem gumowym. Położenie płytki można korygować bezpośrednio po jej położeniu. 
  • Przy krawędziach, w rogach, stykach z podłogą wykonać dylatację lub zastosować sznury dylatacyjne. 
  • Nie należy wypełniać zaprawą zagłębień w czerepach płytek (na przykład zagłębienia w profilach ściennych typu sigma, echo, cygaro). 
  • Należy unikać wypełnienia spoin zaprawą klejową. Zanim klej stwardnieje spomiędzy płytek należy usunąć nadmiar zaprawy i krzyżyki dystansowe. 
  • Na tarasach, balkonach, schodach oraz tam, gdzie płytki narażone są na wilgoć i mróz należy stosować systemy dylatacji i odprowadzenia wody, nie dopuszczając do gromadzenia się wilgoci. 
  • W każdym przypadku należy stosować się ściśle do zaleceń producenta środków klejących. Przy wykonywaniu danej powierzchni stosować wyroby tego samego producenta. 

Fugowanie 

  • Przed fugowaniem należy sprawdzić, czy pigment zawarty w fudze nie brudzi trwale powierzchni płytek. 
  • Układanie płytek bez fug jest niezgodne ze sztuką glazurniczą. Płytki ułożone bez fug tworzą jednolitą powierzchnię wrażliwą na pękanie spowodowane odkształceniami podłoża i różnicami temperatur. Minimalna zalecana spoina w przypadku płytek rektyfikowanych to 2mm (3mm przy ogrzewaniu podłogowym).
  • Do spoinowania należy przystąpić po upływie czasu określonego w instrukcji materiału użytego do mocowania płytek. 
  • W przypadku płytek z wysokim połyskiem należy używać fug o okrągłych, nieostrych ziarnach aby uniknąć ewentualnych zarysowań.
  • Fugę należy nakładać gumową packą wciskając zaprawę w przestrzenie między płytkami (najpierw prostopadle do krawędzi, następnie ukośnie). 
  • Po przeschnięciu płytki czyścić często płukaną i odsączaną gąbką. Należy pamiętać, żeby jednorazowo zafugować powierzchnię nie większą niż tą, którą jesteśmy w stanie oczyścić. 
  • Przy wysokiej temperaturze i niskiej wilgotności zaleca się lekkie zwilżanie gładką gąbką fug co zapobiegnie zbyt szybkiemu ich wysychaniu. 
  • Wyschnięty nalot usunąć miękką suchą szmatką. 
  • W każdym przypadku należy stosować się do zaleceń producentów fug. 

Zaleca się stosować kleje, zaprawy i fugi, które posiadają Świadectwa Instytutu Techniki Budowlanej dopuszczenia do stosowania, atesty i gwarancje wystawione przez producentów. Przy układaniu płytek należy stosować się do zaleceń zawartych w poradnikach z dziedziny budownictwa i literatury fachowej. 

Konserwacja i utrzymanie

  • Okładziny z materiału ceramicznego są łatwe do czyszczenia i utrzymania higieny; dają się zmyć wodą i popularnymi, dostępnymi na rynku detergentami. Nie wymagają stosowania wosku ani polerowania. Nie zatrzymują też brudu, który może prowadzić do gromadzenia się na ich powierzchni bakterii i mikroorganizmów. Wszystkie te cechy zachowują ważność pod warunkiem, że płytki zostały dobrane i ułożone z uwzględnieniem rodzaju pomieszczenia, w którym się znajdują oraz przewidywanego sposobu i eksploatacji. 
  • Mycie początkowe – pierwsza czynność czyszczenia wykonywana pod koniec układania polega na myciu podłóg i ścian w celu wyeliminowania z powierzchni ceramicznej resztek kleju, fug i wapna. Znajduje tu zastosowanie środek o lekko kwaśnym odczynie, który pozostawia się na krótko na powierzchni płytek a następnie spłukuje czystą wodą. (Zaleca się przestrzeganie wskazówek podanych przez producenta i wykonanie próby na małej powierzchni).
  • Codzienna pielęgnacja – polega na wytarciu powierzchni płytek zwilżoną szmatką w celu przywrócenia ich naturalnego blasku, można stosować specjalne detergenty ogólnodostępne na rynku. 
  • Czyszczenie specjalne – należy wykonać w przypadku podłogi zaniedbanej przez bardzo długi okres czasu lub takiej, której płytki i fugi noszą ślady środków plamiących. W pierwszym przypadku wystarczy energicznie trzeć powierzchnię używając do tego odpowiedniego detergentu. W drugim przypadku należy wywabić plamę. Można to zrobić wykorzystując procesy chemiczne (stosując specjalne detergenty wchodzące w reakcję chemiczną z plamą powodując jej zniknięcie) lub fizyczne (stosowanie bardzo miałkich środków ściernych co daje mechaniczne usunięcie plamy lub brudu).

Transport i przechowywanie płytek

  • Płytki należy przewozić środkami transportu, ustawiając jednostki ładunkowe ściśle obok siebie w jednej warstwie lub na paletach zawsze w pozycji pionowej, wolne przestrzenie należy zabezpieczyć, ewentualnie spiąć pasami, uniemożliwiając przesuwanie się ładunku podczas transportu.
  • Płytki należy przechowywać w pomieszczeniach chroniących je przed zawilgoceniem, a w przypadku płytek niemrozoodpornych należy je chronić również przed temperaturą mniejszą lub równą 0°C. Wady powstałe wskutek niewłaściwego przechowywania nie mogą być podstawą reklamacji. Płytki należy stosować zgodnie z ich przeznaczeniem.
Mozaiki ścienne i podłogowe

Montaż

  • Przed przystąpieniem do montażu należy sprawdzić mozaikę pod kątem uszkodzeń, odprysków, zgodności wymiarów. Po ułożeniu płytek reklamacje odnoszące się do tych pozycji nie będą uwzględniane.
  • Mozaiki są dostarczane w postaci plastrów z siatką nośną ułatwiającą układanie, której nie należy usuwać. 
  • Podłoże musi być zwarte i równe, bez luźnych elementów. W przypadku podłoża o dużej chłonności należy zastosować odpowiednią emulsję gruntującą.
  • Do przyklejania mozaik stosuje się elastyczne zaprawy klejowe, postępując zgodnie z zaleceniami producenta kleju.
  • W trakcie klejenia, należy stosować możliwie cienką warstwę kleju aby nie dopuścić do jego wypływania w szczelinach pomiędzy elementami mozaiki. Zabrudzenia tego typu są trudne do usunięcia i mogą spowodować przebarwienia.
  • Fugowanie możemy rozpocząć do upływie 24 godzin od przyklejenia mozaiki.
  • Przed fugowaniem należy sprawdzić, czy pigment zawarty w fudze nie brudzi trwale powierzchni płytek. 
  • Zaleca się użycie fug elastycznych lub epoksydowych, o zwiększonej odporności na wykwity, zabrudzenia, grzyby. 
  • Należy pamiętać, aby na bieżąco usuwać nadmiar fugi suchą gąbką a po wstępnym wyschnięciu umyć powierzchnię na mokro.

Konserwacja i utrzymanie

  • Ze względu na różnorodność materiałów zastosowanych do wytwarzania mozaik, należy dobrać odpowiednią metodę czyszczenia powierzchni, uwzględniającą obecność elementów szklanych lub metalowych w mozaice.
  • Nie należy stosować past oraz mleczek zawierających w składzie proszki czyszczące, mogące powodować rysowanie powierzchni.
  • Należy dobrać niestrzępiące i niepylące szmatki, które nie pozostawiają drobin na czyszczonych powierzchniach. Do tego celu najlepiej nadają się szmatki z mikrofibry, irchy lub miękkie gąbki.
Dekoracje szklane

Montaż

  • Przed przystąpieniem do montażu należy sprawdzić dekor pod kątem uszkodzeń, odprysków, zgodności wymiarów. 
  • Po ułożeniu płytek reklamacje odnoszące się do tych pozycji nie będą uwzględniane.
  • Do montażu dekorów szklanych należy stosować bezbarwne kleje silikonowe do luster, konieczne jest wykonanie próby w niewidocznym miejscu aby wykluczyć możliwe odbarwianie dekoru.
  • Dekoracji szklanych nie należy układać bez fug. Do fugowania dekorów szklanych należy używać wypełniaczy silikonowych, przeznaczonych do stosowania w pomieszczeniach mokrych.
  • Dekory szklane należy stosować wyłącznie na ścianach.
  • Dekory są wykonane ze szkła niehartowanego co umożliwia ich cięcie i obróbkę. Należy zwrócić uwagę na specyfikę obróbki szkła tj. zaokrąglanie narożników wewnętrznych, zachowanie odległości od otworu do krawędzi dekoru.
  • Z uwagi na specyfikę materiału, należy zachować szczególną ostrożność aby uniknąć uszkodzenia, porysowania powierzchni dekoru.

Konserwacja i utrzymanie

  • Do czyszczenia należy używać jedynie delikatnych detergentów (np. płynu do mycia szyb), wody z mydłem w płynie jak również środków naturalnych (np. 20% roztwór octu).
  • Nie należy stosować past oraz mleczek zawierających w składzie proszki czyszczące, mogące powodować rysowanie powierzchni.
  • Należy dobrać niestrzępiące i niepylące szmatki, które nie pozostawiają drobin na czyszczonych powierzchniach. Do tego celu najlepiej nadają się szmatki z mikrofibry, irchy lub miękkie gąbki.
  • Po umyciu dekoracji należy ją zawsze wytrzeć do sucha.
Listwy dekoracyjne ze stalą kwasoodporną

Montaż 

  • Przed ułożeniem dekoracji należy sprawdzić czy folia ochronna nie jest uszkodzona oraz czy dekoracje nie mają widocznych uszkodzeń mechanicznych. Po ułożeniu listew, reklamacje nie będą uwzględniane.
  • Listwy należy stosować wyłącznie na ścianach.
  • Folię ochronną można usunąć dopiero po zakończeniu prac montażowych i wykończeniowych.
  • Cięcie i wiercenie w listwach jest możliwe z wykorzystaniem szlifierki kątowej, wiertarki.
  • Do montażu listew należy użyć kleju do płytek ceramicznych.
  • Zasady dotyczące spoinowania są takie same jak dla płytek ceramicznych.
  • Nie należy stosować fug gruboziarnistych.
  • Zastosowanie kontrastowych kolorów fug może powodować zmianę odcienia listew.

Konserwacja i utrzymanie

  • Do czyszczenia należy używać jedynie delikatnych detergentów (np. płynu do mycia szyb), wody z mydłem w płynie jak również środków naturalnych (np. 20% roztwór octu).
  • Należy unikać agresywnych środków myjących i preparatów, które zawierają lub inne wybielacze. Mogą one spowodować uszkodzenie powłoki tlenków chromu, dzięki którym stal szlachetna jest odporna na korozję.
  • Nie należy stosować past oraz mleczek zawierających w składzie proszki czyszczące, mogące powodować rysowanie powierzchni polerowanych i lustrzanych.
  • Należy dobrać niestrzępiące i niepylące szmatki, które nie pozostawiają drobin na czyszczonych powierzchniach. Do tego celu najlepiej nadają się szmatki z mikrofibry, irchy lub miękkie gąbki.
  • Po umyciu stalowej dekoracji należy ją zawsze wytrzeć do sucha.

Uwagi

  • Drobne różnice w fakturze oraz wykończeniu krawędzi są efektem zamierzonym.
  • Zmiana intensywności połysku w zależności od kąta padania światła jest efektem zamierzonym, wynikającym z cech materiału.
  • W trakcie użytkowania mogą powstawać niewielkie zarysowania powierzchni, wynikają one z charakteru produktu i nie są traktowane jako wada.
  • Uszkodzenia powstałe w wyniku niewłaściwego montażu, użycia niewłaściwych środków myjących, zapraw klejowych i fug, nie stanowią podstawy do uwzględnienia reklamacji.